Nakło nad Notecią (niem. Nakel a. d. Netze) – miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nakło nad Notecią. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego. Według danych z sierpnia 2008 Nakło miało 19 295 mieszkańców. Miasto leży na prawobrzeżnej ziemi nadnoteckiej, zwanej Krajną. Jako gmina Nakło graniczy z gminami: Kcynia, Szubin, Mrocza, Sadki, Białe Błota i Sicienko. Zabytki: Kościół św. Wawrzyńca kościół klasycystyczny z 1843 rozbudowany 1925 Kościół św. Stanisława w Nakle nad Notecią- kościół neogotycki 1887 roku Domy i spichlerze z XVIII-XIX w. Dawne koszary klasycystyczne z 1 poł XIX w. Zamek: W obrębie miasta, na prawym brzegu Noteci, był zamek królewski. Pierwotny gród z XI i XII wieku wspomniany jako castrum antiquum znajdował się na nizinie wśród łąk zalewowych i moczarów nad Notecią i jej dopływem – Śleską. Na zachód od grodu i jego podgrodzia książę Przemysław I w czasie walk z Pomorzanami o Nakło wystawił w roku 1255 nowy gród nad rzeką Kolczatką. Po zniszczeniu Nakła przez Krzyżaków w 1331 roku Kazimierz Wielki założył w miejscu dotychczasowych grodów i osady nowe miasto, otoczył je murem i zbudował murowany zamek, co poświadczają Janko z Czarnkowa i Długosz. Budowa zamku miała miejsce prawdopodobnie po 1357 roku, w którym król zwolnił posiadłości biskupie od obowiązku budowy grodów z wyjątkiem dwóch izbic w grodzie nakielskim. Do 1772 roku zachowały się jeszcze fragmenty murów zamkowych, rozebrane dopiero w 1 połowie XIX wieku.
« powrót